Niezbędne dokumenty dla klejów przemysłowych

Kompletna dokumentacja kleju to specyfikacja TDS, karta charakterystyki SDS oraz atesty i certyfikaty konkretnego kleju. Dokumenty te powinien posiadać każdy użytkownik kleju, ponieważ zawierają istotne informacje dotyczące jego aplikacji i zastosowania, a także bezpieczeństwa.
Ponadto wskazane jest, aby do każdej dostawy kleju dostarczany był certyfikat analizy z datą i numerem partii produkcyjnej, co pozwoli na kontrolę właściwości kleju z danej dostawy.

 Co znaczą te dokumenty – co powinny zawierać?

1. Certyfikat analizy kleju – CoA, ang. Certificate of Analysis, wystawiany jest dla każdej partii produkcyjnej danego asortymentu kleju przez dział R&D, a więc laboratorium producenta. Uwzględnia on zasadnicze parametry kleju i sprawdza je pod kątem zgodności ze specyfikacją. Najważniejszym parametrem dla kleju jest lepkość – podawana w skali Brookfielda, przy określonej temperaturze, np. 160° C, mierzona w jednostkach mPas, oraz punkt mięknięcia, w przypadku hotmeltów (czyli temperatura, w której klej zaczyna się topić) a PH w przypadku klejów wodnych.
Każdy z tych parametrów poddany jest analizie zgodnie z procedurą określonej metody badawczej, wskazanej również w certyfikacie analizy. Dzięki temu wiemy, że klej z danej partii produkcyjnej i z danego okresu (np. 11/14 – listopad jest klejem wyprodukowanym zgodnie z formułą i można go użyć do określonej aplikacji.

2. Karta charakterystyki – SDS, ang. Safety Data Sheet – karta charakterystyki substancji – dokument zawierający opis zagrożeń, które może spowodować określona substancja lub mieszanina chemiczna, a także podstawowe dane fizykochemiczne na jej temat. Jej podstawowym celem jest informowanie o potencjalnych zagrożeniach związanych z daną substancją (mieszaniną), metodach ich zapobiegania i procedurach, jakie należy wykonać w razie wystąpienia skażenia opisywaną substancją (mieszaniną).

3. Karta TDS – ang. Technical Data Sheet, to karta charakterystyki technicznej produktu. W karcie tej znajduje się informacja o zakresie temperatury kleju, czasie otwarcia, punkcie mięknięcia i krzepnięcia kleju. Znajdują się tutaj również informacje o sposobie aplikacji kleju (spray, rolki, dysze), kolorze i stanie fizycznym (granulki, kostki, płynny itp.). TDS to także informacja o sposobie pakowania oraz przechowywania i terminie przydatności produktu. Karta TDS powinna mieć również informacje czy kleje sporządzono z surowców nadających się do produkcji opakowań żywności i produktów użytku osobistego czy też nie.

4. Certyfikaty i atesty –są różne, w zależności od rodzaju aplikacji. Jeżeli klej ma bezpośredni kontakt z żywnością wymaga oczywiście specjalnego atestu, który potwierdza że klej został opracowany z surowców odpowiednich do bezpośredniego kontaktu z żywnością, zgodnie z normami FDA oraz obowiązującymi rozporządzeniami. W przypadku gdy klej stosowany jest w przemyśle spożywczym ale nie ma bezpośredniego kontaktu z żywnością, (stosowany jest np. do przyklejania etykiet lub opakowań), to nie musi mieć atestu do kontaktu z żywością, jednak w karcie TDS takiego kleju powinna być informacja, że klej sporządzono z surowców nadających się do produkcji opakowań żywności i produktów użytku osobistego zgodnie z obowiązującymi normami DM oraz FDA.

Dokumenty do kleju mają bardzo duże znaczenie, ponieważ zawierają kompletne informacje o zastosowaniu i aplikacji kleju, potwierdzają jego niezmienną jakość, jak również są nieodzowne w przypadku ewentualnych problemów z klejeniem. Należy się spodziewać, że podczas kontroli i audytów przez instytucje zewnętrzne na pewno zostaniemy o nie poproszeni. Warto więc posiadać je i pilnować dostawców, aby dołączali je do dostaw – szczególnie dotyczy to certyfikatu analizy, wydawanego dla każdej partii wyprodukowanego kleju.
Jeśli producent kleju posiada wdrożone systemy jakości w swoim zakładzie, takie jak ISO albo HACCP, również można poprosić o przesłanie kopii stosownych certyfikatów w celu uzupełnienia dokumentacji w tym zakresie.