Okres jesienno zimowy – wpływ temperatury otoczenia na proces klejenia.

Masz problem z opakowaniami, zaczynają się rozklejać, ciągle słyszysz o problemach na produkcji, przestojach. Niestety to się zdarza kiedy temperatury powietrza gwałtownie spadają.

Temperatura otoczenia oraz warunki atmosferyczne, przeciągi maja wielki wpływ w na jakość klejenia. Wpływają nie tylko na klej ale i również na powierzchnie klejone np. karton, który wychłodzony lub nagrzany zachowuje się bardzo różnie w procesie klejenia.Zarówno niska, jak i wysoka temperatura powietrza na hali, gdzie pracuje składarko-sklejarka aplikująca klej hotmelt – termotopliwy mogą przynieść negatywne skutki na cały proces klejenia opakowań.
Dla branży pakującej owoce i warzywa w kartony, gdzie występują wysokie wahania temperatur na hali produkcyjnej, tzn. latem jest bardzo ciepło, zimą znów bardzo zimno, polecamy kupować dwa różne kleje, inny w zimie a na lato zmienić na tzw. Letni klej.
Zamiennie stosuje się klej Icamelt 1520- latem, zimą natomiast 1521 i 1730 W, gdyż kleje te mają dłuższy czas otwarcia oraz wyższą plastyfikację, a tym samym są bardziej elastyczne.
W okresie jesiennym, w którym właśnie jesteśmy, kiedy temperatura zaczyna spadać, klej, który dotychczas pracował dobrze może za szybko się wychładzać i za szybko wiązać wskutek czego kartony mogą się rozklejać. Jeśli temperatura otoczenia jest niższa, klej jest szybszy i wówczas konieczne jest podniesienie temp. pracy. Zalecamy (chociaż należy to robić indywidualnie) aby podnosić temperaturę pracy stopniowo co 5 °C aż do momentu uzyskania właściwego sklejenia, oczywiście przestrzegając zakresu temperatur, zgodnie z danymi zawartymi w karcie kleju.
W okresie zimowym, oprócz niskiej temperatury otoczenia, pojawiają się również problemy z samym kartonem. Zimne kartony, które przed aplikacją były składowane w zimnych miejscach, w momencie aplikacji kleju wychładzają go i zaburzają jakość sklejania.
Jeśli jest taka możliwość, kartony zalecamy przed aplikacją nieco ogrzać, poprzez przechowywanie ich w pomieszczeniach o dodatnich temperaturach.
Operator maszyny powinien być przeszkolony i mieć wiedzę o wpływie warunków atmosferycznych na jakość sklejania, by w przypadku złego sklejania, szybko i sprawnie wychwycić nieprawidłowości i zaradzić problemowi.
Dobrze dobrany karton, odpowiedni klej dobrany do warunków atmosferycznych, ale również rzetelna obsługa aplikatora oraz praca doświadczonego operatora maszyny to gwarancja sukcesu produkcyjnego bez obaw o reklamacje.

Powodzenia!

Jakie dokumenty powinny być wydane dla klienta przy dostawie kleju termotopliwego lub na zimno?

 


Podstawowymi dokumentami jest karta TDS –czyli karta charakterystyki technicznej to w niej klient znajdzie szczegółowe parametry kleju, karta SDS bardzo ważna z tytułu wypisanych w niej wszystkich zagrożeń, które mogą się pojawić przy aplikowaniu klejów a co ważniejsze jak im zapobiegać i co robić kiedy zdarzy się „wypadek” oraz certyfikat analizy COA –                z nr lotto dla każdej parii kleju –

niezbędny przy zgłaszaniu np. reklamacji na klej.

Oto szczegółowe informacje o tych dokumentach:

1. Certyfikat analizy kleju – CoA, ang. Certificate of Analysis, wystawiany jest dla każdej partii produkcyjnej danego asortymentu kleju przez dział R&D, a więc laboratorium producenta. Uwzględnia on zasadnicze parametry kleju i sprawdza je pod kątem zgodności ze specyfikacją. Najważniejszym parametrem dla kleju jest lepkość – podawana w skali Brookfielda, przy określonej temperaturze, np. 160° C, mierzona w jednostkach mPas, oraz punkt mięknięcia, w przypadku hotmeltów (czyli temperatura, w której klej zaczyna się topić) a PH w przypadku klejów wodnych.
Każdy z tych parametrów poddany jest analizie zgodnie z procedurą określonej metody badawczej, wskazanej również w certyfikacie analizy. Dzięki temu wiemy, że klej z danej partii produkcyjnej i z danego okresu (np. 11/14 – listopad jest klejem wyprodukowanym zgodnie z formułą i można go użyć do określonej aplikacji.
2. Karta charakterystyki – SDS, ang. Safety Data Sheet – karta charakterystyki substancji – dokument zawierający opis zagrożeń, które może spowodować określona substancja lub mieszanina chemiczna, a także podstawowe dane fizykochemiczne na jej temat. Jej podstawowym celem jest informowanie o potencjalnych zagrożeniach związanych z daną substancją (mieszaniną), metodach ich zapobiegania i procedurach, jakie należy wykonać w razie wystąpienia skażenia opisywaną substancją (mieszaniną).
3. Karta TDS – ang. Technical Data Sheet  to karta charakterystyki technicznej produktu. W karcie tej znajduje się informacja o zakresie temperatury kleju, czasie otwarcia, punkcie mięknięcia i krzepnięcia kleju. Znajdują się tutaj również informacje o sposobie aplikacji kleju (spray, rolki, dysze), kolorze i stanie fizycznym (granulki, kostki, płynny itp.). TDS to także informacja o sposobie pakowania oraz przechowywania i terminie przydatności produktu. Karta TDS powinna mieć również informacje czy kleje sporządzono z surowców nadających się do produkcji opakowań żywności i produktów użytku osobistego czy też nie.

Bardzo ważne aby każdy klej posiadał odpowiedni certyfikaty i był badany przez stosowne do tego urzędu. Konieczne aby kleje do bezpośredniego kontaktu żywnością miały specjalne certyfikaty do takiej aplikacji.